نگرش «مارگارت تاچر» درباره «صدام» چه بود؟ + عکس

[ad_1]

دولت انگلیس به تازگی اسناد محرمانه‌ای را منتشر کرده که در آن نگرش «مارگارت تاچر»، نخست وزیر اسبق این کشور درباره «صدام حسین»، دیکتاتور اعدام شده عراق و جنگ خلیج فارس را نشان می‌دهد.

به گزارش دیلی
استار؛ نامه‌ای که در تاریخ ۱۹ اوت ۱۹۹۰ به وزارت خارجه انگلیس ارسال شده،
مکالمه تلفنی مارگارت تاچر و «داگلاس هاورد»، وزیر امور خارجه آن زمان را
شرح داده است. در این نامه که با عنوان «عراق» و ۱۷ روز پس از آغاز جنگ
خلیج فارس نگارش شده، نکات اصلی درباره این جنگ، عراق و صدام حسین مورد بحث
قرار گرفته است.

صدام حسین

 

عراق
تحت حاکمیت صدام حسین در ۲ اکتبر ۱۹۹۰ با یک میلیون سرباز عراقی موفق به
اشغال کشور همسایه خود کویت شد. اقدامی که به شدت از سوی دوَل غربی محکوم
شد. پیوستن کویت به عراق موجب ایجاد یک ائتلاف از ۳۵ کشور به سرکردگی
آمریکا برای جنگ علیه حکومت بغداد شد. انگلیس که نقش عمده‌ای در این درگیری
بر عهده داشت، تحت کد عملیاتی «سپر صحرا» بیش از ۵۳ هزار سرباز به
خاورمیانه برای آزادسازی کویت اعزام کرد.

اقدامات صدام در مورد
سربازان کویتی باعث شد تاچر طی مکاتباتی خواستار قطعنامه سختگیرانه سازمان
ملل علیه دیکتاتور عراق شود. این نامه که توسط آرشیو ملی انگلیس منتشر شده،
نشان می‌دهد تاچر به تحریم‌های اقتصادی اولیه علیه عراق راضی نیست و در پی
اعمال قطعنامه‌های وسیع تری است. با این حال، این نگرانی وجود داشت که
اتباع خارجی از سوی نهاد‌های کلیدی عراق بازداشت شده باشند. به همین منظور،
تاچر با استفاده از تکنیک‌های جنگ روانی، اهمیت پیروزی در جنگ تبلیغاتی را
برجسته کرد.

وزیر خارجه اسبق انگلیس در توصیف نظرات تاچر در این
نامه می‌نویسد: صدام حسین برای برافروزی آتش جنگ در خلیح فارس همانند هیتلر
رفتار می‌کرد و جنگ روانی را برای پیشبرد اهدافش به کار می‌بست. هدف اصلی
او تحریک به اقدامات خصمانه بود.

در همین راستا، تاچر تاکید داشت که جنگ‌های روانی علیه عراق با دقت بیشتری انجام شود.

مارگارت
تاچر ۳ ماه پس از انتشار این نامه در تاریخ ۲۸ نوامبر ۱۹۹۰ از سمت خود
استعفا داد. یک روز بعد نیز سازمان ملل اعلام کرد در صورتی که عراق با
قطعنامه‌های قبلی موافق نباشد، جنگ با آن مجاز است. در نهایت، نیرو‌های
ائتلاف درجنگی ۴۰ روزه پیروز شده و در تاریخ ۲۸ فوریه ۱۹۹۱ نیرو‌های عراقی
از کویت خارج شدند.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *